۱مه ۲۰۲۵ - تجزیه و تحلیل اخیر از آزمایش SURPASS-3، تأثیر درمان با داروی تیرزپاتید بر حجم عضلات و نفوذ چربی در افراد مبتلا به دیابت نوع ۲ را آشکار نمود.
این مطالعه که در مجله Lancet Diabetes & Endocrinology منتشر شده است، نتیجه همکاری تحقیقاتی به رهبری پروفسور نوید ستار از دانشگاه گلاسکو، به همراه همکارانی از بیمارستان های دانشگاهی کلیولند،AMRA Medical و Eli Lilly and Company است.
این تیم تحقیقاتی داده های آزمایش SURPASS-3 را بررسی کردند تا ارتباط درمان با تیرزپاتید را با تغییرات در حجم عضلات ران، نمره z حجم عضلات، و نفوذ چربی در عضلات در افراد مبتلا به دیابت نوع ۲تعیین کنند.
نتایج نشان داد که درمان با تیرزپاتید با تغییر به سمت توزیع چربی مطلوب تر بدن، با کاهش قابل توجه چربی احشایی و کبدی همراه است، که نشان دهنده یک اثر هدفمند بالقوه فراتر از حد انتظار از میزان کاهش وزن است. یافته های تحلیل اخیر، که شامل داده های بیش از ۲۰۰شرکت کننده بود، نشان می دهد که کاهش حجم عضلات با تیرزپاتید تا حد زیادی از ارتباط کلی بین تغییرات حجم عضلات و وزن بدن پیروی می کند، در حالی که به نظر می رسد کاهش نفوذ چربی در عضلات بیشتر بوده است. این داده ها نشان دهنده یک پاسخ تطبیقی به کاهش وزن برای حجم عضلات و یک اثر بالقوه مثبت بر جلوگیری از نفوذ چربی در عضلات پس از درمان تیرزپاتید در این جمعیت است.
این تحلیل، نتایج بسیار مورد انتظاری را در مورد تغییرات مرتبط با عضلات با کاهش وزن ناشی از این دارو ارائه داد. به طور کلی، مطالعات گذشته با گزارش تغییرات فاحش در ترکیب بدن با استفاده ازDEXA دچار محدودیت های هستند، و اطلاعاتی در مورد توده عضلانی یا میوستئاتوز ارائه نمی دهند.
از آنجایی که داروهای ضد چاقی به کاهش وزن بیشتری منجر می شوند، تعیین اینکه آیا درمان های در حال توسعه با کاهش بیش از حد توده عضلانی مرتبط هستند یا خیر، مهم است، زیرا کاهش بیش از حد توده عضلانی نشان دهنده یک پاسخ نامناسب بدن به کاهش وزن است. این امر به طور بالقوه منجر به کاهش قدرت عضلانی، تحرک و عملکرد فیزیکی طولانی مدت به ویژه در جمعیت های آسیب پذیرتر بیماران می شود.
پروفسور نوید ستار، نویسنده اول این مطالعه، گفت: «نتایج این مطالعه مهم است زیرا برخی افراد نگرانند که داروهای جدید کاهش وزن باعث از دست رفتن بیش از حد عضلات آنها شوند. اما این مطالعه نشان داد که میزان کاهش حجم عضله با تیرزپاتید همان الگوی کلی کاهش عضله را دارد که در افراد با کاهش وزن مشابه، اما بدون مصرف این دارو، دیده می شود. به عبارت دیگر، تغییرات عضلانی با میزان کاهش وزن هماهنگ است و نگرانی خاصی درباره از دست رفتن بیش از حد عضله با مصرف این دارو وجود ندارد».
او افزود: مهمتر از همه، این داده ها نشان دهنده کاهش واضح میزان چربی در عضلات هستند، تغییراتی که در واقع ممکن است کارایی عضلات را بهبود بخشد، زیرا نفوذ چربی بین فیبرهای عضلانی یا تجمع غیرطبیعی چربی داخل سلول های عضلانی که معمولاً در شرایطی مانند پیری، چاقی، دیابت، بیماریهای عضلانی و آسیب های عصبی دیده می شود، می تواند باعث کاهش عملکرد عضلات، ضعف و ناتوانی و افزایش خطر بیماری های متابولیکی شود.
منبع:
https://medicalxpress.com/news/2025-05-revealing-impact-tirzepatide-treatment-muscle.html